Dat was het gisteren voor ons. Eerst voor 10 uur bij de huisarts wezen. Jaylen sliep tot 9 uur dus we moesten na de voeding vrij snel.
Om half 12 moesten we in Groningen bij het UMCG zijn voor een echo van mijn buik. Tussen de huisarts en het UMCG had ik nog een half uurtje over heb ik maar even bij Buuf Bea een kopje thee gedaan en haar kerstboom bewondert.
Hup Jaylen weer in de maxicosi en onderweg naar Groningen. De parkeergarage was natuurlijk harstikke druk as always. Gelukkig een plekje weten te vinden. Kinderwagen uitgeklapt en gaan. Toen ik in de lift stond flitsen mijn gedachten even terug naar 20 September toen we ons gingen melden in het ziekenhuis met dikke weeen. Gekke gedachte dat het jongentje dat nu in de maxi ligt toen nog in mijn buik zat.
In de hoofdhal zijn ze druk bezig met de kerstversieringen ophangen met grote kranen en allerlei toeters en bellen. Snel loop ik door langs een gezellig oliebollenkraampje met ouderwetse draaimolen.
Ah hier moest ik wezen fonteinstraat 6. Ik kon in de wachtkamer gaan zitten. Die natuurlijk vol zat met allemaal mensen. Jaylen was wakker en keek verwonderd rond.. Ik zag al wat singalen dat hij wel wou eten. Ik dacht wacht nog even 5 minuten anders ga ik voeden. Want uitlopen dat doet het altijd in het UMCG.
Ik kon deze voedingsbeurt rustig afmaken want ik was toch nog niet aan de beurt. Terwijl ik zit te voeden zie ik verschillende artsen , co assistenten en medewerkers langslopen. Wat is het toch een groot orgaan zo'n ziekenhuis. Allemaal zie ik ze stiekem even kijken naar mij en Jaylen die zo lekker ligt te drinken. Soms vraag ik me af wat zullen ze nou denken ??
Ik ben net klaar met voeden als ik opgeroepen word wat een timing ! Ik lig op de behandeltafel en Jaylen staat in de wagen naast mij ik kan zijn handjes pakken en hij brabbelt er rustig op los terwijl de arts de echo aan het maken is. De arts geeft aan niets vreemds te kunnen zien .. Aan de ene kant een opluchting de andere kant vraagt zich af waar de klachten dan weg komen ? Hij geeft aan dat 5 Januari als ik naar de Gyn moet die het beter kan bekijken. Dus daar wachten we nog maar even op.
Als ik weer ben aangekleed loop ik langzaam terug naar de betaalautomaat. Ik bedenk ineens dat ik maar wat oliebollen meeneem daar is het wel weer tijd voor !
Ik heb snel even kopje thee bij mijn moeder gedaan en ben toen vlot naar huis gegaan want Mazzel was natuurlijk ook al een tijd alleen. We hebben even een rondje gewandelt terwijl Jaylen nog in de maxicosi sliep.
Ik wil hem er niet uit pakken want met een half uur moesten we al weer weg.
Op naar de Bekkenbodem Fysio. De hele rit lag hij nog lekker te slapen tot we aankwamen op plaats van bestemming werd meneer wakker. En hij had ook honger.
Mijn therapeut is echt een geweldig mens ze zag gelijk wel dat het niet goed ging met mij de klachten waren erger en mijn buik was weer heel gespannen en zat vol pijnpunten. Terwijl ze me behandelt zet ze Jaylen op een stoel naast me even kijkt hij rond maar bedenkt dan dat het toch wel echt etenstijd is.
Ze vraagt aan mij wat ik wil of ze moet stoppen zodat ik kan voeden of ik mag ook voeden terwijl ze me behandelt.. Ik koos voor het laatste. Ze pakt hem voor mij uit de maxicosi en geeft hem aan.
2 Tellen later ligt er een tevreden mannetje bij mij op de behandelbank rustig te drinken. Terwijl ik word behandeld door de fysio. Toeval wil dat hij klaar was met borst 1 en ik moest wisselen ook de fysio moest wisselen van kant. Dus allebei weer omgedraaid en rustig verder gevoed. Nu ik aan het voeden ben voel ik de pijn van de behandeling ook stukken minder hoe gek is dat ?! Borstvoeding is dus niet alleen rustgevend voor het kindje maar ook voor de mama !
Als ik me aankleed staat de fysio met Jaylen bij de spiegel wat verhaaltjes te vertellen ik zie een dikke glimlach op zijn gezicht verschijnen en de fysio begint te glunderen. Wat is het toch ene heerlijk mannetje.
Als we in de auto zitten begin ik in te klappen ik ben moe het was een lange dag. Als ik in de maxicosi naast me kijk ligt meneer heel blij in het rond te kijken. We gaan nu snel naar huis en daar doen we helemaal niks meer behalve van elkaar genieten.
Eenmaal thuis op de bank besluit ik dat we nog lekker even gaan douchen lekker warm. Jaylen vind het heerlijk ik heb voor het eerst een emmer meegenomen onder de douche en heb hem daar ingezet hij vond het prachtig wat een lol met een emmer van 1 euro.
Als het tijd is voor de laatste voeding (10 uur) zie ik dat hij moe is heel moe net als ik. Het was een hele lange volle dag voor het mannetje met veel indrukken. Als we naar boven gaan slaapt hij al half. Ik fluister zachtjes morgen doen we helemaal niets en blijven we lekker thuis !
maandag 12 december 2011
zondag 11 december 2011
Papa doet het wel eventjes
Gister avond kwamen we om kwart voor 10 thuis van visite. Jaylen krijgt zijn laatste voeding eigelijk altijd tussen half 10 en 11 net wat hij zelf wil.
Hij had nog niet echt veel behoefte zag ik dus ik gauw nog even was opvouwen boven. Mich zou Jaylen omkleden in zijn pyamaatje.
Boven hoorde ik al hele verhalen van Mich tegen Jaylen over zijn sokjes en broekje die nog uit moest .. En ineens een gelach en gegil van onze kleine man. Eigenlijk wou ik naar beneden lopen om te zeggen dat hij zo ging slapen... Maar ze hadden zoveel lol samen dat ik dacht laat ze maar lekker het is hun momentje.
Stiekem heb ik 5 minuten in de gang staan luisteren naar de grootste verhalen van Jaylen tegen papa die daarop weer reageerde met de leukste dingen waarom Jaylen heel hard moest lachen en kraaien.
Nu was hij natuurlijk wel over zijn slaap heen door al die lol samen. Zelf aan de borst had hij nog hele verhalen. Na 20 minuutjes was hij voldaan maar zeker nog niet moe genoeg om te slapen.
Hij heeft nog lekker een half uur tegen mij aangelegen toen ik zag dat zijn oogjes stiekem dichtgingen en hij ze niet meer open kon houden. Heb ik hem lekker in zijn bedje gelegd.
Slaap lekker lieve jongen !
Hij had nog niet echt veel behoefte zag ik dus ik gauw nog even was opvouwen boven. Mich zou Jaylen omkleden in zijn pyamaatje.
Boven hoorde ik al hele verhalen van Mich tegen Jaylen over zijn sokjes en broekje die nog uit moest .. En ineens een gelach en gegil van onze kleine man. Eigenlijk wou ik naar beneden lopen om te zeggen dat hij zo ging slapen... Maar ze hadden zoveel lol samen dat ik dacht laat ze maar lekker het is hun momentje.
Stiekem heb ik 5 minuten in de gang staan luisteren naar de grootste verhalen van Jaylen tegen papa die daarop weer reageerde met de leukste dingen waarom Jaylen heel hard moest lachen en kraaien.
Nu was hij natuurlijk wel over zijn slaap heen door al die lol samen. Zelf aan de borst had hij nog hele verhalen. Na 20 minuutjes was hij voldaan maar zeker nog niet moe genoeg om te slapen.
Hij heeft nog lekker een half uur tegen mij aangelegen toen ik zag dat zijn oogjes stiekem dichtgingen en hij ze niet meer open kon houden. Heb ik hem lekker in zijn bedje gelegd.
Slaap lekker lieve jongen !
vrijdag 9 december 2011
Hyperemesis Gravidarum
Hyperemesis Gravidarum wat een woord he ... Deze kwaal heb ik gedurende mijn hele zwangerschap in extreme mate gehad.
Vanaf het moment dat ik zwanger was ben ik eigenlijk vanaf dag 1 misselijk geweest. Bijna alle vrouwen hebben wel last van een bepaalde misselijkheid in de zwangerschap vooral in het begin. We dachten dan ook allebei dat dit er gewoon bij hoorde.
Tot het wel heel extreem werd en ik niks meer binnen kon houden. Er waren dagen dat ik leefde op 1 rolletje dextro energy. Omdat je op een gegeven moment zo slap word hebben we de dokter maar eens gebeld die gaf ook gelijk aan. Sharmayne het is heel normaal in het begin van je zwangerschap zo misselijk te zijn. Maar we kunnen wel even een medicijn proberen zo kreeg ik emasafene zetpillen. De eerste dag leek het echt te werken en was ik stukken minder misselijk.. Helaas de dag erna viel ik weer terug in mijn oude gewoonte een innige omhelzing met de wcpot.
Toen ik 8 weken zwanger was werd het spugen zo erg dat ik al flink was afgevallen en vooral erg verzwakt was want leven op 1 rolletje dextro en een koekje kan gewoon niet je lichaam heeft meer nodig. Ik heb toen mijn gynaecoloog opgebeld. Die vond dat ik gelijk maar moest komen naar het UMCG. Daar zit een afdeling DOK dat is een dagopname voor zwangere vrouwen met klachten buiten de normale spreekuren om.
Daar hebben ze mijn urine getest en bleek dat ik flink uitgedroogd was daarom moest ik gelijk aan het infuus. Omdat ik zo uitgedroogd was konden ze me heel moeilijk prikken omdat je aderen gaan rollen schijnbaar. Maar na een kwatier is het dan toch gelukt. En na 2 zakken vocht voelde ik me al een stuk beter. Intotaal kreeg ik 5 zakken vocht. Daar kreeg ik ook andere medicatie Primperan zetpillen deze heb ik tot het einde van mijn zwangerschap gebruikt.
De procedure is zo dat je wel naar huis mag dus niet perse opgenomen hoeft te worden als je de volgende dag maar terug komt. Ik mocht dus wel naar huis !! Maar eerst moest ik eten want anders mag je niet weg. Het infuus lieten ze natuurlijk zitten omdat prikken haast onmogelijk was gebleken.. De volgende dag terug weer urine checken en weer aan het infuus zo gaat het net zo lang door tot de waarden weer goed zijn.
Dit soort bezoekjes zijn vele keren voorgekomen eigenlijk elke week wel weer. Toch zijn er dan mensen die zeggen joh meid met 12 weken dan is het echt minder hoor ! Dus elke keer grijp je je weer vast aan de mijlpalen 12 weken 14 weken 16 weken enzovoort .....
Maar het werd niet beter sterker nog het werd alleen maar slechter. Toen ik 10 weken zwanger was was ik al 10 kilo afgevallen. Daarom werd de diëtist ingeschakeld en die moest met mij kijken wat we konden doen om meer voeding binnen te krijgen.. Er waren 2 opties een sondevoeding of nutridrinks we hebben eerst voor de laatste optie gekozen.
Nutridrinks zijn flesjes drinken met ontzettend veel voeding er in. Erg lekker zijn ze niet. Het advies was 3 flesjes over de dag verspreiden. 2 weekjes is dat eigelijk wel vrij goed gegaan ik voelde me iets fitter al kon ik nog alleen maar liggen op bed. Eten kon ik niet zien niet ruiken en er over praten was iets wat ook echt niet lukte.
Zo hebben we nog een tijdje doorgekwakkeld dagopname's aanvullingen via het infuus veel ziekenhuis bezoeken dus.
Tot ik 19 weken zwanger was en ik 60 kilo woog. De afspraak was als ik onder de 60 kilo zou komen dat er een sondevoeding zou worden opgestart. En inderdaad een weekje later woog ik 55 kilo.
Dat betekende dat ik vanaf de start van mijn zwangerschap 20 kilo ben afgevallen !! in een hele korte tijd dat is natuurlijk nooit goed.
De sondevoeding werd dan ook direct opgestart .. het inbrengen van een slangetje in je neus verschikkelijk. Ik heb er echt complete nachtmerries van gehad. En heb de sonde ook een paar keer weer uitgespuugd waardoor hij weer opnieuw werd ingebracht.
De laatste keer trok ik het niet meer ik kreeg een complete paniekaanval ik kon niet meer ademen en slikken met dat ding en hij moest eruit !! snachts heb ik dan ook de sonde eruit getrokken en de diëtist gebeld dat ik de sonde niet meer terug wilde.
Ze gaven aan dat het mijn eigen keuze was.. Langzaam maar zeker werd het iets beter ik kon hele kleine beetjes eten binnenhouden al spuugde ik nog altijd wel een keer of 3 per dag. Maar alle eten wat ik binnen kreeg was wat !
Mijn gehele zwangerschap heeft eigenlijk in het teken gestaan van eten - spugen - ziekenhuisbezoeken. Maar ondanks dat heb ik van elke seconde genoten van dat kleine mensje in mijn buik.
De baby heeft ook geen tel last gehad van deze nare kwaal hij pakte alle eten wat er binnen kwam gelijk dus kwam wel aan zijn voedingstoffen.
Waar ik zelf ontzettend veel last van heb gehad is de mensen om je heen. Ze denken namelijk allemaal dat het er gewoon bij hoort. Dat is ook zo in de meeste gevallen. Maar zodra het extreem word hoort het er niet meer bij en is het gewoon een ziekte tijdens je zwangerschap.Geloof me alle tips en trucs die er zijn tegen misselijkheid heb ik echt geprobeerd maar helaas. Ik had dan ook erg weinig aan de woorden meid je moet er wat voor over hebben of het gaat wel over als je 3 maanden zwanger bent. Het word beter voor je bevallen bent.
Dit was dus niet zo tot de dag van de bevalling heb ik nog dagelijks gespuugd okay het werd iets minder maar de misselijkheid en het opletten wat je eet bleef.
Inmiddels ben ik 11 weken geleden bevallen en de misselijkheid was direct over ... Dat was raar heel raar ik kon ineens weer eten wat ik wilde zonder na te denken of het wel goed zal vallen.
De eerste week vond ik dat doodeng en at ook heel voorzichtig alleen de veilige dingen die ik in de zwangerschap ook at.
Inmiddels kan ik weer eten wat ik wil, Maar hersteld ben ik nog niet mijn lichaam heeft een ontzettende klap gehad van het snelle afvallen + de zwangerschap. Maar we hebben de tijd en nemen ook de tijd om goed te herstellen.
Voor meer informatie over HG kan je lezen op de volgende website
http://steunpunthg.nl/overhg.php
Vanaf het moment dat ik zwanger was ben ik eigenlijk vanaf dag 1 misselijk geweest. Bijna alle vrouwen hebben wel last van een bepaalde misselijkheid in de zwangerschap vooral in het begin. We dachten dan ook allebei dat dit er gewoon bij hoorde.
Tot het wel heel extreem werd en ik niks meer binnen kon houden. Er waren dagen dat ik leefde op 1 rolletje dextro energy. Omdat je op een gegeven moment zo slap word hebben we de dokter maar eens gebeld die gaf ook gelijk aan. Sharmayne het is heel normaal in het begin van je zwangerschap zo misselijk te zijn. Maar we kunnen wel even een medicijn proberen zo kreeg ik emasafene zetpillen. De eerste dag leek het echt te werken en was ik stukken minder misselijk.. Helaas de dag erna viel ik weer terug in mijn oude gewoonte een innige omhelzing met de wcpot.
Toen ik 8 weken zwanger was werd het spugen zo erg dat ik al flink was afgevallen en vooral erg verzwakt was want leven op 1 rolletje dextro en een koekje kan gewoon niet je lichaam heeft meer nodig. Ik heb toen mijn gynaecoloog opgebeld. Die vond dat ik gelijk maar moest komen naar het UMCG. Daar zit een afdeling DOK dat is een dagopname voor zwangere vrouwen met klachten buiten de normale spreekuren om.
Daar hebben ze mijn urine getest en bleek dat ik flink uitgedroogd was daarom moest ik gelijk aan het infuus. Omdat ik zo uitgedroogd was konden ze me heel moeilijk prikken omdat je aderen gaan rollen schijnbaar. Maar na een kwatier is het dan toch gelukt. En na 2 zakken vocht voelde ik me al een stuk beter. Intotaal kreeg ik 5 zakken vocht. Daar kreeg ik ook andere medicatie Primperan zetpillen deze heb ik tot het einde van mijn zwangerschap gebruikt.
De procedure is zo dat je wel naar huis mag dus niet perse opgenomen hoeft te worden als je de volgende dag maar terug komt. Ik mocht dus wel naar huis !! Maar eerst moest ik eten want anders mag je niet weg. Het infuus lieten ze natuurlijk zitten omdat prikken haast onmogelijk was gebleken.. De volgende dag terug weer urine checken en weer aan het infuus zo gaat het net zo lang door tot de waarden weer goed zijn.
Dit soort bezoekjes zijn vele keren voorgekomen eigenlijk elke week wel weer. Toch zijn er dan mensen die zeggen joh meid met 12 weken dan is het echt minder hoor ! Dus elke keer grijp je je weer vast aan de mijlpalen 12 weken 14 weken 16 weken enzovoort .....
Maar het werd niet beter sterker nog het werd alleen maar slechter. Toen ik 10 weken zwanger was was ik al 10 kilo afgevallen. Daarom werd de diëtist ingeschakeld en die moest met mij kijken wat we konden doen om meer voeding binnen te krijgen.. Er waren 2 opties een sondevoeding of nutridrinks we hebben eerst voor de laatste optie gekozen.
Nutridrinks zijn flesjes drinken met ontzettend veel voeding er in. Erg lekker zijn ze niet. Het advies was 3 flesjes over de dag verspreiden. 2 weekjes is dat eigelijk wel vrij goed gegaan ik voelde me iets fitter al kon ik nog alleen maar liggen op bed. Eten kon ik niet zien niet ruiken en er over praten was iets wat ook echt niet lukte.
Zo hebben we nog een tijdje doorgekwakkeld dagopname's aanvullingen via het infuus veel ziekenhuis bezoeken dus.
Tot ik 19 weken zwanger was en ik 60 kilo woog. De afspraak was als ik onder de 60 kilo zou komen dat er een sondevoeding zou worden opgestart. En inderdaad een weekje later woog ik 55 kilo.
Dat betekende dat ik vanaf de start van mijn zwangerschap 20 kilo ben afgevallen !! in een hele korte tijd dat is natuurlijk nooit goed.
De sondevoeding werd dan ook direct opgestart .. het inbrengen van een slangetje in je neus verschikkelijk. Ik heb er echt complete nachtmerries van gehad. En heb de sonde ook een paar keer weer uitgespuugd waardoor hij weer opnieuw werd ingebracht.
De laatste keer trok ik het niet meer ik kreeg een complete paniekaanval ik kon niet meer ademen en slikken met dat ding en hij moest eruit !! snachts heb ik dan ook de sonde eruit getrokken en de diëtist gebeld dat ik de sonde niet meer terug wilde.
Ze gaven aan dat het mijn eigen keuze was.. Langzaam maar zeker werd het iets beter ik kon hele kleine beetjes eten binnenhouden al spuugde ik nog altijd wel een keer of 3 per dag. Maar alle eten wat ik binnen kreeg was wat !
Mijn gehele zwangerschap heeft eigenlijk in het teken gestaan van eten - spugen - ziekenhuisbezoeken. Maar ondanks dat heb ik van elke seconde genoten van dat kleine mensje in mijn buik.
De baby heeft ook geen tel last gehad van deze nare kwaal hij pakte alle eten wat er binnen kwam gelijk dus kwam wel aan zijn voedingstoffen.
Waar ik zelf ontzettend veel last van heb gehad is de mensen om je heen. Ze denken namelijk allemaal dat het er gewoon bij hoort. Dat is ook zo in de meeste gevallen. Maar zodra het extreem word hoort het er niet meer bij en is het gewoon een ziekte tijdens je zwangerschap.Geloof me alle tips en trucs die er zijn tegen misselijkheid heb ik echt geprobeerd maar helaas. Ik had dan ook erg weinig aan de woorden meid je moet er wat voor over hebben of het gaat wel over als je 3 maanden zwanger bent. Het word beter voor je bevallen bent.
Dit was dus niet zo tot de dag van de bevalling heb ik nog dagelijks gespuugd okay het werd iets minder maar de misselijkheid en het opletten wat je eet bleef.
Inmiddels ben ik 11 weken geleden bevallen en de misselijkheid was direct over ... Dat was raar heel raar ik kon ineens weer eten wat ik wilde zonder na te denken of het wel goed zal vallen.
De eerste week vond ik dat doodeng en at ook heel voorzichtig alleen de veilige dingen die ik in de zwangerschap ook at.
Inmiddels kan ik weer eten wat ik wil, Maar hersteld ben ik nog niet mijn lichaam heeft een ontzettende klap gehad van het snelle afvallen + de zwangerschap. Maar we hebben de tijd en nemen ook de tijd om goed te herstellen.
Voor meer informatie over HG kan je lezen op de volgende website
http://steunpunthg.nl/overhg.php
maandag 5 december 2011
Kadootjes van Sinterklaas
Sinterklaas Kapoentje ...
Zondag hebben we bij mijn ouders sinterklaas gevierd. We hadden lootjes getrokken en iedereen moest een gedicht + suprise maken. Al gauw stond de hele tafel vol met kado's !
Om de beurten mochten we een kadootje uitpakken, Audrey van (4) kon niet wachten om haar kadootjes uit te pakken maar ook zij moest wachten tot de anderen hun kadootje hadden uitgepakt. Iedereen mocht om de beurt iemand kiezen zij koos mij elke keer. Haha.
We zijn allemaal flink verwend. Ik heb een mooie schaal voor op tafel gekregen met allemaal kaarsen en lekker douchespul. Mich heeft sokken en ondergoed en nog wat handige dingetjes gekregen.
Jaylen heeft van dit spektakel niks meegekregen die lag lekker op Opa zijn plekkje in bed te slapen.
Toen hij wakker werd mocht ook hij zijn kadootjes uitpakken .. Hij snapte er nog niets van natuurlijk. Hij heeft 2 setjes mooie kleren gekregen en een knuffel tingeling en een rammelaar.
Op naar de kerstdagen ! Ik heb dan ook de kerstboom al opgezet. Dit jaar geen kerstballen maar allerlei rieten en houten hangers. Ook leuke stoffenkussentjes heb ik er in gehangen.
Gezellige feest maand !
zaterdag 3 december 2011
Te groot , Te wijd , Te slobberig ....
Iedere vrouw die zwanger is geweest en net een kindje heeft kent het wel, Waneer pas ik mijn oude broeken weer. Vaak is dit omdat er nog wat kilo'tjes aanzitten van de zwangerschap. Bij mij is het juist andersom ..
Zuchtend stond ik voor de kast, Te groot , Te wijd ... *zucht* Mich kwam thuis en die vroeg zich af wat er aan de hand was ... Ik heb gewoon geen kleren meer mopperde ik. Het past gewoon allemaal niet meer al mijn broeken slobberen langs mijn benen zitten niet mooi meer om mijn kont en ze zakken af zelfs met riem !!
Nou zegt hij dan gaan we toch even winkelen .. Nog vertwijfeld kijk ik hem aan zou ik nu wel allemaal nieuwe kleren gaan kopen. Straks kom ik wel weer aan en dan heb ik er niets meer aan...
Al weet ik zelf dondersgoed dat zolang ik borstvoeding geef ik echt niet veel ga aankomen. En borstvoeding wil ik zeker nog een hele lange tijd gaan geven dus ... Winkelen is het !
Na 4 winkels te hebben gehad waar ze niks leuks hadden of alleen grote maten en dan spreek ik over 38 / 40 mijn oude maat. Zijn we bij de takko geslaagd. 2 mooie spijkerbroeken en wat nieuwe shirts.
Bij de kassa moet ik toch stiekem even lachen .. Ik heb nu gewoon 3 garderobes maat 38/40, Zwangerschapskleren en dan nu maatje 36.
vrijdag 2 december 2011
.. December ..
Dan is het al weer December.. En wat was het een bewogen jaar voor ons.
Een jaar waarin ik te horen kreeg dat ik een baarmoeder ontsteking had en daaraan geopereerd moest worden.
Een jaar waarin ze me vertelden dat als ik aan kinderen wilde beginnen dit best eens lastig zou worden ivm de vele littekens op mijn eierstokken en de ontsteking die in mijn baarmoeder zat.
Een jaar waarin vriendschappen zijn beeindigd en een jaar waarin nieuwe vriendschappen zijn gesloten.
Een jaar waarin we een week na mijn operatie te horen kregen dat ik zwanger was.
Een jaar waarin we ons kindje voor het eerst hebben bewonderd.
Een jaar waarin ik door de zwangerschap erg ziek ben geweest tot aan de sondevoeding aan toe en 20 kilo afviel.
Een jaar waarin we veel in het ziekenhuis zijn geweest in mijn zwangerschap.
Een jaar waarin ons prachtige kereltje geboren is en wij papa en mama werden.
Een jaar waarin we afscheid hebben moeten nemen van lieve bobbie. Die gelukkig een super huis terug heeft gekregen.
Een jaar waarin Jaylen zijn eerste sinterklaas gaat vieren.
Een jaar waarin we samen als gezin gezellige dagen gaan hebben met kerst.
Een jaar waarin we samen 2011 gaan afsluiten op naar een geweldig 2012 !!
Kortom een jaar om nooit te vergeten !!
Hopend dat volgend jaar nog veel meer moois voor ons gezinnetje gaat brengen.
Een jaar waarin ik te horen kreeg dat ik een baarmoeder ontsteking had en daaraan geopereerd moest worden.
Een jaar waarin ze me vertelden dat als ik aan kinderen wilde beginnen dit best eens lastig zou worden ivm de vele littekens op mijn eierstokken en de ontsteking die in mijn baarmoeder zat.
Een jaar waarin vriendschappen zijn beeindigd en een jaar waarin nieuwe vriendschappen zijn gesloten.
Een jaar waarin we een week na mijn operatie te horen kregen dat ik zwanger was.
Een jaar waarin we ons kindje voor het eerst hebben bewonderd.
Een jaar waarin ik door de zwangerschap erg ziek ben geweest tot aan de sondevoeding aan toe en 20 kilo afviel.
Een jaar waarin we veel in het ziekenhuis zijn geweest in mijn zwangerschap.
Een jaar waarin ons prachtige kereltje geboren is en wij papa en mama werden.
Een jaar waarin we afscheid hebben moeten nemen van lieve bobbie. Die gelukkig een super huis terug heeft gekregen.
Een jaar waarin Jaylen zijn eerste sinterklaas gaat vieren.
Een jaar waarin we samen als gezin gezellige dagen gaan hebben met kerst.
Een jaar waarin we samen 2011 gaan afsluiten op naar een geweldig 2012 !!
Kortom een jaar om nooit te vergeten !!
Hopend dat volgend jaar nog veel meer moois voor ons gezinnetje gaat brengen.
woensdag 30 november 2011
10
10 weken oud dat is onze bink alweer vandaag.
Het word echt echt al een grote vent hij wil ook niet meer liggen als een baby hij wil zitten !! rond kijken en geef hem toch eens ongelijk de wereld is te mooi om liggend te bekijken.
Ook heeft hij een heel scala aan geluiden ontdekt hij kan bijvoorbeeld heel hard gillen en ook ineens heel hard schreeuwen waar hij vervolgens zelf heel erg van schrikt .. Want uhhh waar komt dat geluid nou toch weg ??!
Handjes zijn nu ook favoriet je kan bijvoorbeeld 1 hand in je mond stoppen met een beetje mazzel passen er ook wel 2 in.
Hij houd echt van zijn speelgoedjes in de box zijn nijntjemobiel of het rupsje die allerlei liedjes zingt voor hem.Ondertussen kletst hij vollop tegen alle knuffelbeestjes in zijn box.
Humor heeft hij ook hoor hij vind het ontzettend grappig om wild te plassen als we net de luier hebben weggepakt .... Lachen dat hij dan kan. Boeff
Blij word hij ook helemaal als papa thuis komt van het werk.Lekker even samen spelen en knuffelen met een hoop gelach en lawaai. Geweldig om te zien.
* We genieten vollop *
Het word echt echt al een grote vent hij wil ook niet meer liggen als een baby hij wil zitten !! rond kijken en geef hem toch eens ongelijk de wereld is te mooi om liggend te bekijken.
Ook heeft hij een heel scala aan geluiden ontdekt hij kan bijvoorbeeld heel hard gillen en ook ineens heel hard schreeuwen waar hij vervolgens zelf heel erg van schrikt .. Want uhhh waar komt dat geluid nou toch weg ??!
Handjes zijn nu ook favoriet je kan bijvoorbeeld 1 hand in je mond stoppen met een beetje mazzel passen er ook wel 2 in.
Hij houd echt van zijn speelgoedjes in de box zijn nijntjemobiel of het rupsje die allerlei liedjes zingt voor hem.Ondertussen kletst hij vollop tegen alle knuffelbeestjes in zijn box.
Humor heeft hij ook hoor hij vind het ontzettend grappig om wild te plassen als we net de luier hebben weggepakt .... Lachen dat hij dan kan. Boeff
Blij word hij ook helemaal als papa thuis komt van het werk.Lekker even samen spelen en knuffelen met een hoop gelach en lawaai. Geweldig om te zien.
* We genieten vollop *
Abonneren op:
Posts (Atom)












